သိေန႐ံုနဲ႔ မၿပီးေသးပါ

        ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို အႀကံဉာဏ္တစ္ခု ေတာင္းလာပါတယ္။ အဓိက အေၾကာင္းအရာကေတာ့ လူငယ္ေတြကို ေျပာင္းလဲ တိုးတက္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ ဆိုတာပါ။ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ မွာ စာေရးဆရာေတြက အားရပါးရ ေဟာေျပာၾက၊ ပရိတ္သတ္ကလည္း အားပါးတရ နားေထာင္ၾက စိတ္ဓါတ္ေတြ တက္ႂကြေနၾကေပမယ့္ ေနာက္ေန႔လည္းက်ေတာ့ ဒံုရင္းက ဒံုရင္းပဲ လို႔ေျပာလာပါတယ္။ လူငယ္ေတြရဲ႕ အေတြးအျမင္ေတြကို ေျပာင္းလဲႏုိင္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္သင့္လဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အျမင္ကို ေမးလာပါတယ္။ အင္မတန္ ေကာင္းမြန္တဲ့ ေမးခြန္းပါ။ ဒီကိစၥကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ေတြ႕ႀကံဳ ေနရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေန႔စဥ္နဲ႔ အမွ် လူငယ္ေတြအတြက္ အတတ္ႏုိင္ဆံုး ေျပာျပတယ္၊ စာသင္ရင္းနဲ႔ ေျပာတယ္၊ စာေရးၿပီးေတာ့ ေျပာတယ္၊ ေဟာေျပာပြဲေတြမွာ ေျပာတယ္။ ေခါင္းစဥ္အမ်ိဳးမ်ိဳး အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ဥပမာ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ အလ်င္းသင့္သလို ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ေျပာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ ဘယ္ေလာက္ ေျပာင္းလဲလာသလဲ … ?

          ကိစၥတစ္ခုကို ႏွင့္ ပတ္သက္လာရင္ … “သိ၊ ရွိ၊ နားလည္၊ လက္ခံ၊ လိုက္နာ၊ က်င့္သံုး” ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္ဟာ အင္မတန္ အေရးႀကီးပါတယ္။ “မရွိတာထက္ မသိတာခက္တယ္၊ မသိတာထက္ မလုပ္တာက ခက္တယ္” ဆိုတဲ့ စကားလည္း ရွိပါတယ္။ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို သိလည္းသိပါတယ္၊ အဲဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဗဟုသုတလည္း ရွိပါတယ္၊ နားလည္း နားလည္သြားၿပီ၊ ဒီလိုလုပ္သင့္တယ္လို႔လည္း လက္ခံတယ္။ ဒါေပမယ့္ “လိုက္္နာ၊ က်င့္သံုး” ဖို႔က အထူးအေရးႀကီးပါတယ္။ ဘယ္ကိစၥမဆို သိေန႐ံုနဲ႔ ရပ္ထားလို႔ မရပါ။ တကယ္လိုက္နာ က်င့္သံုးႏုိင္ဖို႔ လုိအပ္ပါတယ္။ ဥပမာ ေရကူးတတ္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ေရးကူးနည္းကို သိရပါမယ္။ ေရကူးနည္းကို သိသြားရင္လည္း သိေန႐ံုေလာက္နဲ႔ ေရထဲဆင္းသြားရင္ ေရနစ္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေလ့က်င့္ၿပီးမွာသာ သူဟာ တကယ္ေရကူးတတ္မွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေရးတဲ့စာေတြရဲ႕ ေနာက္ဆံုးမွာ “ရတဲ့အသိကို လက္ေတြ႔ အသံုးခ်ႏုိင္ပါေစ … ” လို႔ ထည့္ေရးေလ့ရွိတာ သိၾကမွာပါ။

          ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူငယ္ေတြဟာ ၄၅-ႏွစ္ေက်ာ္ ပံုစံမက်တဲ့ စနစ္တစ္ခုမွာ ႀကီးျပင္းလာၾကရတဲ့ အတြက္ အသိတရား အင္မတန္နည္းပါး ၾကပါတယ္။ ဆိုလိုတာက အသက္-၂၀ ဆိုရင္ အသက္-၂၀ နဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ အသိမရွိၾကပါဘူး။ (အားလံုးကို မဆိုလိုပါ၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ ပုဂၢလိက အျမင္အရေတာ့ အဲဒီလိုမ်ိဳး ၇၀ % ေလာက္အထိ ရွိမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။) အသိတစ္ခု ရရွိလာျပန္ရင္လည္း အဲဒီအသိဟာ ဘဝကို ေျပာင္းလဲေပးႏုိင္တဲ့အထိ မရင့္သန္ၾကေသးပါဘူး။ အဲဒီလို အသိနည္းပါးတဲ့အခါ၊ အသိဉာဏ္ မရင့္သန္ေသးတဲ့အခါ ေတာ္႐ံုတန္႐ံု ေျပာျပလိုက္လို႔ ေျပာင္းလဲသြားဖို႔ ဆုိတာ မလြယ္လွပါဘူး၊ အခ်ိန္တစ္ခုကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ ေစာင့္ရပါလိမ့္မယ္။ ဥပမာ - ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး တရားေဟာၾကားတဲ့အခါ တရားပြဲမွာ ရွိေနတဲ့သူေတြ အားလံုး တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း ကၽြတ္တမ္းမဝင္ၾကပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ … ? တရားနာ ပရိတ္သတ္ေတြရဲ႕ ပါရမီဓါတ္ခံေတြ ကြာျခားလို႔ပါ။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ေဟာၾကားျပသ တာေတာင္မွ အားလံုးကၽြတ္တမ္းမဝင္ဘူး ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို သာမာန္ ပုထုဇဥ္ေတြ ေျပာၾကား လမ္းညႊန္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ေျပာင္းလဲသြားၾကဖို႔ဆိုတာ သိပ္ေတာ့ မလြယ္လွပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ကိုယ္တိုင္ သဗၺဳညဳတ ေရႊဉာဏ္ေတာ္ကို ရဖို႔အတြက္ ၄ သေခၤ်နဲ႔ ကမၻာ ၁-သိန္း တိုင္ေအာင္ ပါရမီေတာ္ေတြ ျဖည့္က်င့္ခဲ့ရပါတယ္။

          ေနာက္တစ္ခုက ေရေႏြးတစ္အိုးတည္တယ္ ဆိုၾကပါစို႔ ေရဟာ ၁၀၀ ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္မွာ ဆူပါတယ္၊ အဲဒီ အမွတ္ကို မေရာက္မခ်င္း အပူေပးေနဖို႔ လိုပါတယ္။ ဥပမာ - ေရ ၁၀-လီတာကို ဆူူဖို႔အတြက္ ထင္း-၁၀ ေခ်ာင္းနဲ႕ ၁-နာရီ တည္ရမယ္ ဆိုၾကပါစို႔၊ အဲဒီ ၁-နာရီျပည့္ေအာင္ မတည္ရင္လည္း ဆူမွာမဟုတ္ပါဘူး၊ ဒါအျပင္ ၁-နာရီျပည့္ေအာင္ေတာ့ တည္ပါတယ္၊ တည္ေနရင္းနဲ႔ မီးအရွိန္က် သြားရင္လည္း ဆူရမယ့္အခ်ိန္ဟာ ၁-နာရီထက္ ပိုၾကာသြားပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလိုပဲ လူတစ္ေယာက္ ေျပာင္းလဲဖို႔ အတြက္ စိတ္ဓါတ္ခြန္အား၊ ႐ုပ္ခြန္အား စတာေတြ ဘယ္ေလာက္အထိ ေပးဖို႔လိုအပ္သလဲ၊ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္က တူၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီအတိုင္းအတာ ေရာက္တဲ့အထိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျဖည့္ေပးမဲ့ သူေတြက မရပ္မနား ျဖည့္ေပးေနရမွာပါ။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက ေတာ့ သဗၺဳညဳတ ေရႊဉာဏ္ေတာ္နဲ႔ ဆင္ျခင္ၿပီး ကၽြတ္တမ္းဝင္ခ်ိန္ ေရာက္တဲ့ လူေတြ၊ သတၱဝါေတြကို တရားေဟာၾကားေပးတာကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သာမာန္ပုထုဇဥ္ေတြ ကေတာ့ အဲဒီလို မသိႏုိင္တဲ့အခါ၊ ေရဆူမွတ္လိုလည္း အတိအက် မရွိတဲ့အခါ စိတ္ဓါတ္ခြန္အားကို လူငယ္ေတြ ေျပာင္းလဲ တုိးတက္လာတဲ့အထိ အၿမဲမျပတ္ အတတ္ႏုိင္ဆံုး ျဖည့္ေပးေနရမွာပါ။

          ဒီေနရာမွာ လမ္းညႊန္ျပသ ေပးတဲ့သူေတြက တစ္ခုကိုလည္း သတိထားရပါမယ္၊ အဲဒီလို ေျပာဖို႔အတြက္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က က်င့္သံုးေနဖို႔ နံပါတ္-၁ အေရးႀကီးပါတယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ မလုပ္ႏုိင္ေသးဘူး၊ မင္းတို႔ေတာ့လုပ္ၾကကြာ။ “ငါေျပာသလိုလုပ္၊ ငါလုပ္သလို မလုပ္နဲ႔” ဆိုတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ၾကားဖူးတဲ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ တစ္ခါတုန္းက ဆရာႀကီး တစ္ေယာက္ ဆီကို အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က ကေလးေလးတစ္ေယာက္ လက္ဆြဲၿပီး ေရာက္လာပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔သားေလးက အခ်ိဳေတြစားလို႔ သြားေတြကိုက္ေနတယ္၊ အခ်ိဳေတြ အမ်ားႀကီး မစားဖို႔ ေျပာေပးပါလို႔ ဆရာႀကီးကို ေျပာပါတယ္။ အဲဒီအခါ ဆရာႀကီးက ေနာက္တစ္လေနမွ ျပန္လာခဲ့ပါလို႔ မွာလိုက္ ပါတယ္။ ေနာက္တစ္လေနေတာ့ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးနဲ႔ ကေလးေလး ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္လာၾက ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ ဆရာႀကီးက အခ်ိဳေတြ မစားနဲ႔ သြားကိုက္လိမ့္မယ္ လို႔ ဆံုးမပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့လကတည္းက ေျပာလိုက္ရင္ ရရဲ႕သားနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ ေနာက္တစ္လ ထပ္ခ်ိန္းရတာလဲ လို႔ အမ်ိဳးသမီးက ဆရာႀကီးကို ေမးပါတယ္။ ဆရာႀကီးက ၿပီးခဲ့တဲ့လက သူကိုယ္တုိင္ အခ်ိဳေတြစားလို႔ တစ္လအတြင္း သူကိုယ္တိုင္ အခ်ိဳျဖတ္ၿပီးမွ ဆံုးမတာပါ လို႔ ေျဖပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ အတုယူဖို႔ ေကာင္းတဲ့ ဥပမာေလးပါလဲ။

          လမ္းညႊန္ျပသ ေျပာၾကားေပးၾကတဲ့သူေတြ အေနနဲ႔ ေနာက္တစ္ခ်က္ကိုလည္း သတိထားဖို႔လည္း လုိပါေသးတယ္။ အဲဒါက လက္ခံႏိုင္တဲ့ အတိုင္းအတာထက္ ေက်ာ္လြန္ေအာင္ မျဖည့္ေပးၾကဖို႔ပါ။ “တန္ေဆး၊ လြန္ေဘး” ဆိုတဲ့ စကားလည္း ရွိပါတယ္။ ဥပမာ- ေၾကးအိုး ကိုအလြန္ႀကိဳက္တယ္ ဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို တစ္ထိုင္တည္းနဲ႔ ၂-ပြဲ၊ ၃-ပြဲ ေကၽြးလို႔ မစားႏုိင္ပါဘူး။ ဆက္ေကၽြးရင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ႀကိဳက္ႀကိဳက္၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေကာင္းေကာင္း သူက ဆက္မစားႏုိင္ေတာ့ပါဘူး၊ အန္ထြက္သြားပါလိမ့္မယ္။ ထို႔အတူပါပဲ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ အသိေတြ၊ စိတ္ဓါတ္ ခြန္အားေတြ ျဖည့္ေပးေပမယ့္ သူက ဘယ္ေလာက္ အတိုင္းအတာအထိ လက္ခံႏုိင္တယ္ ဆိုတာကို သတိျပဳၿပီး လိုအပ္သလို၊ လိုအပ္သေလာက္ ခ်ိန္ဆၿပီး ျဖည့္ေပးၾကဖို႔ လိုပါတယ္။

          ၁၀၀ ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ ေရာက္မွ ေရဆူသလို၊ ကၽြတ္တမ္းဝင္ခ်ိန္ ေရာက္မွ ကၽြတ္တမ္း ဝင္ၾကသလို ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္မွ ေျပာင္းလဲၾကမွာ ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့၊ လူႀကီးျဖစ္ေစ၊ လူငယ္ျဖစ္ေစ ဘဝတစ္ခု ေျပာင္းလဲတိုးတက္ဖို႔ ဆိုရင္ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ သိ၊ ရွိ၊ နားလည္၊ လက္ခံ ၿပီး ကိုယ္တိုင္ လိုက္နာ က်င့္သံုး လာတဲ့အထိ၊ လိုက္နာက်င့္သံုးၿပီး ေျပာင္းလဲ တိုးတက္ ေအာင္ျမင္လာတဲ့အထိ စိတ္ရွည္ လက္ရွည္နဲ႔ အခ်ိန္ယူၿပီး လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ လိုအပ္သေလာက္ စိတ္ဓါတ္ခြန္အား၊ ႐ုပ္ခြန္အားေတြ ျဖည့္တင္းေပးၾကဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

“ရတဲ့အသိကို လက္ေတြ႔ အသံုးခ်ႏုိင္ၾကပါေစ …”

ေအာင္ကိုဦး(UMK)

Be the Best !

Share on Google Plus

About Aung Ko Oo

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.