လူသားေတြရဲ႕
ဘဝဟာ အလုပ္နဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတာပါ။ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် လူသားေတြဟာ ကုိယ့္ရဲ႕ ရွင္သန္ရာ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းအလုိက္
အလုပ္ကိုယ္စီလုပ္ကိုင္ ေနၾကရပါတယ္။ ဆိုကၠားဆရာက ဆိုကၠားနင္းမယ္၊ ေက်ာင္းဆရာက စာသင္မယ္၊
ပန္းခ်ီဆရာက ပန္းခ်ီဆြဲမယ္၊ စာေရးဆရာ က စာေရးမယ္၊ အဆိုေတာ္ေတြက သီခ်င္းဆိုမယ္၊ သ႐ုပ္ေဆာင္ေတြက
သ႐ုပ္ေဆာင္မယ္၊ ဒီလိုပဲ ေလာကႀကီးမွာ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔ကိုယ္ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ျဖတ္သန္းေနၾကရတာပါ။
ဆိုကၠသမားမွာလည္း သူ႔ ေဖာက္သည္နဲ႔သူ၊ ေက်ာင္းဆရာ မွာလည္း သူ႔ေက်ာင္းသားနဲ႔သူ၊ ပန္းခ်ီဆရာ
… စာေရးဆရာ … အဆိုေတာ္ … သ႐ုပ္ေဆာင္ေတြ မွာလည္း သူ႔ပရိတ္သတ္နဲ႔ သူရွိၾကပါတယ္ … ။ တနည္းအားျဖင့္
ေျပာရင္ အသက္္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းတိုင္းမွာ Customer ေတြ ကိုယ္စီရွိၾကပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕
Customer ကို ကိုယ္က အေကာင္းဆံုးဝန္ေဆာင္မႈ ေပးၾကရမွာပါ။ အလုပ္တစ္ခုမလုပ္ခင္ စိတ္ကူး
ဆိုတာရွိပါတယ္ … ၊ စိတ္ကူးကေနၿပီးေတာ့ အေျပာဆိုတာ ျဖစ္လာပါတယ္ … ။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ လူသားေတြဟာ
စိတ္ကူးေလာက္နဲ႔ အေျပာေလာက္နဲ႔တင္ ရပ္တန္႔ေနၾကၿပီး လက္ေတြ႔ပိုင္းမွာေတာ့ အားနည္း သြားတတ္တာေတြ
ေတြ႔ရပါတယ္။
အေျပာသက္သက္နဲ႔
လက္ေတြ႔မပါတဲ့သူေတြကို စာေရးသူတို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြက အဆံမပါတဲ့ သႀကၤန္အေျမႇာက္လို႔
တင္စားၾကပါတယ္။ ကိုယ့္ကစၿပီး ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ
အေျပာသာရွိၿပီး လက္ေတြ႔မရွိတဲ့သူေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားေနၿပီလဲ … စာေရးသူတုိ႔အားလံုး ဒီအခ်က္ကို
နည္းနည္းေတာ့ သံုးသပ္ၾကည့္ဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ ဒီေန႔ေခတ္လူငယ္ေတြ ၾကားမွာလည္း ႐ူပါမလိုဘူး
… ေတာ္ကီပဲ လိုတယ္ ဆိုတဲ့စကား ေတြၾကားၾကမွာပါ။ ေတာ္ကီကို ယံုစားလို႔ မွားခဲ့တဲ့သူေတြလည္း
အမ်ားႀကီးပါ။ အေျပာထက္ လက္ေတြ႔ အလုပ္လုပ္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ အတြက္ စင္ျမင့္ေပၚေရာက္လာတဲ့ အႏၵိယႏုိင္ငံရဲ႕
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္သစ္ နာရန္ဒရာမိုဒီ အေၾကာင္းကို ဥမာေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ မိုဒီဟာ တကယ္ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးမ်ိဳး႐ိုးမရွိေပမယ့္
ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္အားထက္သန္တဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ။ မိဘေတြကလည္း လူခ်မ္းသာေတြ
မဟုတ္ၾကပါဘူး၊ သာမာန္လုပ္ငန္းငယ္ေလးပဲ လုပ္ကိုင္ၾကတဲ့သူေတြပါ။ ငယ္စဥ္ဘဝတုန္း က ဖခင္နဲ႔အတူ
ဘူတာ႐ံုမွာ လက္ဖက္ရည္ အေဖ်ာ္ဆရာဘဝနဲ႔ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတာပါ။ သူကို Tea Boy လို႔ေတာင္ ခ်စ္စႏိုးနဲ႔
ေခၚၾကပါတယ္။
အထက္တန္းပညာကို
ေမြးဖြားရာေဒသ ဗက္နာဒါေဒသမွာပဲ တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီးတာ့ ေဒလီတကၠသိုလ္က အေဝးသင္ႏုိင္ငံေရးသိပၸံဘြဲကို
ရရွိခဲ့ၿပီးေတာ့ ဂူဂ်ာရတ္တကၠသိုလ္က ႏုိင္ငံေရးသိပၸံ မဟာဘြဲ႕ကို ရရွိခဲ့ပါတယ္။ မိုဒီဟာ
ငယ္စဥ္ကတည္းက လူမႈေရးအဖြဲ႕အစည္း၊ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွာ ပါဝင္လႈပ္ရွားခဲ့ၿပီး
၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ဂူဂ်ာရတ္(Gujarat) ျပည္နယ္၊ BJP(Bharatiya Janata Party) ပါတီစည္း႐ံုးေရးအဖြဲ႕ရဲ႕
အတြင္းေရးမွဴးျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွာ BJP ပါတီက ဂူဂ်ာရတ္(Gujarat) ျပည္နယ္ေအာင္ပြဲမွာ
မိုဒီဟာ အဓိက အခန္းက႑က ပါဝင္ခဲ့ပါတယ္၊ အဲဒီႏွစ္မွာပဲ BJP ပါတီရဲ႕ အတြင္းေရးမွဴး ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ဂူဂ်ာရတ္(Gujarat) ျပည္နယ္ ရဲ႕ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။
မိုဒီဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံရဲ႕ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ တာဝန္မထမ္းေဆာင္ခင္ ဂူဂ်ာရတ္(Gujarat)ျပည္နယ္
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ ၄-ႀကိမ္ဆက္တိုက္ တာဝန္ယူခဲ့သူပါ။ မိုဒီဟာ ဂူဂ်ာရတ္(Gujarat)ျပည္နယ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္
တာဝန္ယူစဥ္ ကာလတစ္ေလွ်ာက္မွာ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈကို အဆင့္ဆင့္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။
သူရဲ႕ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ ဂူဂ်ာရတ္(Gujarat) ျပည္နယ္ရဲ႕ စီးပြားေရးဟာ သိသိသာသာ
ဖြံၿဖိဳးတိုးတက္ လာခဲ့ပါတယ္။ GDP တိုးတက္မႈဟာ က်န္တဲ့ ျပည္နယ္ေတြထက္ မ်ားစြာ ေက်ာ္လြန္ခဲ့ၿပီးေတာ့
အိႏိၵယႏိုင္ငံ တစ္ခုလံုးရဲ႕ GDP ကိုပါ မ်ားစြာ အေထာက္ အကူေပးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ မစၥတာနာရန္ဒရာမိုဒီဟာ
ၿခိဳးၿခိဳးၿခံၿခံ ေနထိုင္တတ္သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္သလို မနားမေန အလုပ္လုပ္သူလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္
၂၀၁၄ ေရြးေကာက္ပြဲမွာေတာ့ မိုဒီရဲ႕ BJP ပါတီဟာ ဂႏၵီမ်ိဳးဆက္ရဲ႕ လက္ရွိအာဏာရပါတီ
ျဖစ္တဲ့ ကြန္ဂရက္ပါတီကို အႏိုင္ရခဲ့ပါတယ္။ အစဥ္အလာႀကီးမားတဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းရွိတဲ့
ဂႏၵီရဲ႕မ်ိဳးဆက္ ပါတီျဖစ္တဲ့ ကြန္ဂရက္ပါတီကို မိုဒီရဲ႕BJPပါတီက အႏိုင္ရခဲ့တာဟာ သူ႔ရဲ႕လက္ေတြ႔က်တဲ့
အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေဆာင္ရြက္မႈေတြေၾကာင့္ဆိုတာ ထင္ရွားေနပါတယ္။ လက္ေတြ႔က်တဲ့ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ
ေတြကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာဟာ လူဦးေရ သန္းေပါင္း (၁.၄) ဘီလီယံရွိတဲ့ အိႏၵိယ
ႏုိင္ငံရဲ႕ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာေစခဲ့တာပါ။ စာေရးသူတို႔ လူငယ္ေတြအတြက္ တကယ္ကို
အတုယူ စရာပါ။ ဘဝမွာ ေနရာတစ္ေနရာကို ေရာက္ခ်င္တယ္၊ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္
တကယ္ အလုပ္လုပ္ႏုိင္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ေစတနာ မွန္မွန္ကန္ကန္နဲ႔ တကယ္ ႀကိဳးႀကိဳးစားစား
အလုပ္လုပ္ မယ္ ဆိုရင္ ေအာင္ျမင္မႈတစ္ေနရာကို ေသခ်ာေပါက္ ေရာက္ႏုိင္မွာပါ။ ႏုိင္ငံအတြက္
… လူမ်ိဳးအတြက္ လို႔ စကားလံုးအႀကီးႀကီးေတြ ေျပာေနၾကတဲ့ လူႀကီးေတြအတြက္လည္း စဥ္းစားစရာပါ။
ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ စီးပြားေရးစတဲ့ က႑တစ္ခုခုမွာ ဘယ္ေလာက္အထိ လက္ေတြ႔က်တဲ့ လုပ္ငန္းေတြ
လုပ္ခဲ့ၾကၿပီလဲ … လုပ္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းမရေသးလို႔ မလုပ္ရေသးဘူးဆိုရင္လဲ …. ဘယ္လိုလုုပ္မယ္
… ဘယ္ေလာက္ၾကာမယ္ … ဆိုတဲ့ တိက်ေသခ်ာတဲ့ အစီအစဥ္ေတြ ျပည္သူေတြကို အသိေပးေဆြးေႏြးၾကၿပီလား
… စသည္စသည္ျဖင့္ အရင္တုန္းက စာေရးသူေရးခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္လို Review Yourself
မိမိကိုယ္ကို သံုးသပ္ၾကည့္ဖို႔ လိုပါတယ္။
အၿငိမ့္ေတြထဲမွာ
ခဏခဏၾကားရတဲ့ စကားေလးတခြန္းနဲ႔ ဒီေဆာင္းပါးကို အဆံုးသပ္ခ်င္ပါတယ္ … အေျပာေလးေတြ႔ ေလ်ာ့ၿပီး
အလုပ္နဲ႔သက္ေသျပၾကဖို႔ လုိေနပါၿပီ … ။ ဒါေၾကာင့္ လူႀကီး/ လူငယ္အားလံုး အသံသာရွိၿပီး
ေတာ့ အဆံမရွိတဲ့ သႀကၤန္ အေျမႇာက္ေတြ မျဖစ္ၾကေစဖို႔ ဒီေန႔ကစၿပီး အားလံုး အလုပ္လုပ္ ၾကပါစို႔
…. ။
ေအင္ကိုဦး (UMK)

0 comments:
Post a Comment