ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီး အပါအဝင္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ၿမိဳ႕ရြာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ
အမိႈက္ေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ ေနပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ တိုက္ခန္းေတြေပၚက အမိႈက္ထုတ္ေတြ ပစ္ခ်တဲ့သတင္းေတြလည္း
သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္ေတြ မွာ ဖတ္ေနရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ အမိႈက္ေတြမ်ားေနရတာလဲ ? အမိႈက္ပစ္တဲ့သူမ်ားလို႔
မ်ားေနတာလား ? မသိမ္းလို႔မ်ားေနတာလား ? စည္းကမ္းမဲ့အမိႈက္ပစ္လို႔
မ်ားေနတာလား ? နည္းနည္း ေလာက္ ဝိုင္းစဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္ …
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ လူဦးေရ ၆-သန္းေက်ာ္ရွိပါတယ္၊
ဒါေပမယ့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီမွာ အမိႈက္သိမ္းဝန္ထမ္း ဦးေရ ဘယ္ေလာက္ရွိမလဲ
? စာေရးသူအထင္ေတာ့ ေသာင္းဂဏန္း ေလာက္ေတာ့ ရွိမယ္ မထင္ပါဘူး။ ေထာင္ဂဏန္းေလာက္ပဲ ရွိပါလိမ့္မယ္။
ဥပမာ - တစ္ေသာင္းရွိတယ္ပဲ ဆိုၾကပါစို႔၊ ပစ္သူ ၆-သန္းနဲ႔ သိမ္းသူ ၁-ေသာင္းကို အခ်ိဳးခ်ၾကည့္လိုက္ပါ။
ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ အလ်င္မီ ႏုိင္မယ္ မထင္ပါ။ ေနာက္တစ္ခုက ရပ္ကြက္တစ္ခုကို အမိႈက္ကန္ ဘယ္ႏွစ္ကန္ေလာက္
ရွိမလဲ … ? တစ္ကန္ကို အမိႈက္ ဘယ္ေလာက္အထိ ဆန္႔မလဲ … ? ရပ္ကြက္အလိုက္ လူဦးေရနဲ႔ အမႈိက္ကန္
အခ်ိဳး ဘယ္ေလာက္ရွိမလဲ … ? ဒီအခ်က္အလက္ေတြ တိတိက်က် သိမွသာ ေကာင္းမြန္စနစ္က်တဲ့ အမိႈက္သိမ္း
စနစ္တစ္ခုကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္မွာပါ။
အမိႈက္သိမ္းတဲ့သူနဲ႔ အမိႈက္ပစ္တဲ့လူ အခ်ိဳးက အလြန္ကြာေနတဲ့အတြက္
ပံုမွန္သိမ္းရင္ေတာင္မွ ေတာ္ေတာ္ သိမ္းယူရပါလိမ့္မယ္၊ ဒီၾကားထဲ အမိႈက္ကားက ပံုမွန္မလာရင္ေတာ့
အေျခအေနက ပိုဆိုးသြား ပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရးေကာ္မတီ အေနနဲ႔
အထက္မွာေျပာခဲ့တဲ့ ရပ္ကြက္လူဦးေရနဲ႔ အမိႈက္ကန္ အေရအတြက္ အခ်ိဳး၊ အမိႈက္ကန္ရဲ႕ပမာဏ
စတာေတြကို တြက္ခ်က္ၿပီး လံုေလာက္ေအာင္ ထားေပးဖုိ႔လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ လမ္းေဘးဝဲယာေတြမွာ
လမ္းသြားလမ္းလာေတြ၊ ျပည္သူေတြ လြယ္လြယ္ကူကူ
အမိႈက္ပစ္လို႔ ရမယ့္ အမိႈက္ပံုးေတြ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ထားရွိဖို႔ လုိအပ္ပါတယ္။ အမိႈက္ကန္ထဲက
အမိႈက္ေတြကိုလည္း အမိႈက္သိမ္းကားေတြက အခ်ိန္မွန္မွန္ လာၿပီးသိမ္းဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက အမိႈက္ပံုးေတြ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ထားရွိႏုိင္ၿပီဆိုရင္၊ အမိႈက္ကန္ေတြ စနစ္တက်
ရွိၿပီဆိုရင္ ျပည္သူေတြကို စနစ္တက်အမိႈက္ပစ္ဖို႔ အသိပညာေပးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္၊ ဒဏ္ေငြတပ္မယ္ဆိုရင္လည္း
တကယ္ ထိထိေရာက္ေရာက္ ျဖစ္ေအာင္လုုပ္ဖို႔ လိုအပ္ ပါတယ္။ “အမိႈက္မပစ္ရ ဒဏ္ေငြ …..” ဆိုတဲ့
ဆိုင္းပုဒ္ေအာက္မွာ အမိႈက္ေတြပံုေနတာကိုလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႔ဘူးၾကမွာပါ။
အခုအခ်ိန္မွာ တစ္ခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕ေသာ သူေတြဟာ အမိႈက္ေတြကို
အမိႈက္ပံုးထဲ သြားထည့္ရမွာကို စိတ္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ အမိႈက္ထုပ္ကေလးကိုင္ထားၿပီး
အမိႈက္ပံုးေတြမွ တကူးတက သြားထည့္သူကိုလည္း ထူးဆန္းတဲ့သူတစ္ေယာက္ လို ၾကည့္တတ္ၾကပါတယ္။ စာေရးသူက ကိစၥတစ္ခုနဲ႔ ဧရာဝတီတိုင္းဘက္ကို သြားတဲ့အခါ
ရန္ကုန္-ပုသိမ္ လမ္းမႀကီးေဘးက တစ္ေနရာမွာ ကားရပ္နားပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ႏုိင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္က
ေရသန္ဘူး ဝယ္ပါတယ္၊ ေရသန္႔ဘူးကို ေဖာက္ၿပီးေတာ့ အဖံုးမွာ ပတ္ထားတဲ့ ပလစ္စတစ္ကို ပစ္ဖို႔
အမိႈက္ပံုးလိုက္ရွာတဲ့အခါ မေတြ႔တဲ့အတြက္ သူရဲ႕ ေက်ာပိုးအိတ္ က အျပင္ဘက္ဆံုး အိတ္ထဲမွာ
ထည့္သြားတာကို ေတြ႔ခဲ့ရဘူးတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္က
စၿပီး စာေရးသူ မွတ္သြားတယ္။ အျပင္ထြက္လို႔ အမိႈက္ပစ္စရာ ေနရာမေတြ႔ရင္ ကိုယ့္ရဲ႕ လက္ဆြဲအိတ္က
အိတ္တစ္အိတ္ ကို အမႈိက္ထည့္ဖို႔ သပ္သပ္ထားၿပီး အဲဒီအထဲပဲ ထည့္ထားလိုက္တယ္။ ႏုိင္ငံျခားသားကို
အထင္ႀကီးလို႔ ဒီအေၾကာင္းကို ေျပာျခင္းမဟုတ္ပါ၊ ႏိုင္ငံျခားသားတုိင္းလည္းမေကာင္းႏုိင္ပါ၊
ဒါေပမယ့္ ေကာင္းတာေတြ႔လို႔ ယူသင့္ရင္ ယူရမွာပါ။ အဲဒီလို တကူးတက မထည့္သိမ္းႏိုင္ရင္ေနပါ၊
နီးနီးနားနား အမိႈက္ပံုးေတြရွိရဲ႕သားနဲ႔ ႀကံဳသလို ပစ္လိုက္တာေတာ့ ဆိုးပါတယ္။
အမ်ားျပည္သူ အပန္းေျဖလမ္းေလွ်ာက္ၾကတဲ့ အင္းလ်ားကန္ေဘာင္မွာ
အခုဆိုရင္ အမိႈက္ပံုးေတြ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ထားရွိတာကို ေတြ႔ရပါတယ္၊ သို႔ေပမယ့္လည္း
အင္းလ်ားကန္ေဘာင္မွာ အမိႈက္ေတြ ေတြ႔ေနရဆဲပါ၊ အမိႈက္ပံုးမရွိလို႔ အမိႈက္ပံုးထဲ မပစ္ဘဲ
ႀကံဳသလို ပစ္လိုက္တယ္ဆုိရင္ အမိႈက္ပံုး လံုလံုေလာက္ေလာက္ မထားရွိတဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္ကို
လက္ညိဳးထိုးၿပီး အပစ္တင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမိႈက္ပံုးရွိတာကို ေတြ႔ရဲ႕သားနဲ႔ ႀကံဳသလို
ပစ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္သူ႔ကို လက္ညိဳးထိုးၿပီး အျပစ္ တင္ၾကမလဲ။ ကိုယ္ကစၿပီး အားလံုးမွာ
တာဝန္ကိုယ္စီရွိပါတယ္။ တိုက္ခန္းေတြေပၚက အမိႈက္ထုပ္ေတြ ပစ္ခ်တယ္ဆိုတဲ့ကိစၥကလည္း ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္၊
ဘာျဖစ္လို႔မ်ား အဲဒီလိုပစ္ခ်လိုက္တာပါလဲ …? ကိုယ့္ရပ္ကြက္ထဲမွာ အမိႈက္ကန္မရွိလို႔လား၊
အမိႈက္ကားမလာလို႔ အမိႈက္ကန္ မဆန္႔ေတာ့ေလာက္ေအာင္ ျပည့္ေနလို႔လား၊ အမိႈက္ကန္မွာ မဆန္႔ေတာ့တဲ့အတြက္
ပစ္လို႔မရဘဲ အိမ္ေပၚမွာ မဆန္႔ေတာ့ပဲ အမိႈက္ထုပ္ေတြ မ်ားေနလို႔လား၊ ဒီလိုအေၾကာင္းျပခ်က္
ခိုင္ခုိုင္မာမာ မရွိဘဲ၊ က်ိဳးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္တဲ့ အေျဖမရွိဘဲ အလြယ္လိုက္ၿပီး ပစ္ခ်လိုက္တယ္
ဆိုရင္ေတာ့ ဒါဟာ ကိုယ့္တာဝန္ကို ကိုယ္မယူခ်င္တာကို ျပေနပါတယ္။
အေျခခံပညာေက်ာင္းေတြမွာ “တစ္စျမင္ တစ္စေကာက္”
ဆိုတဲ့ အမိႈက္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ေလးေတြ ကို ေတြ႔ရပါတယ္၊ ေအာက္မွာက်ေနတဲ့ အမိႈက္ကို
လိုက္ေကာက္တာကလည္း လိုအပ္ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မပစ္ခင္ကတည္း ကိုယ့္အမိႈက္ကို ကိုယ္က အမိႈက္ပံုးထဲေရာက္ေအာင္
ပစ္ဖို႔ ေလ့က်င့္ ေပးထား ေစခ်င္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕တစ္ခုေသာ နာမည္ႀကီး International
School မွာ ကေလးေတြဟာ ခဲတံခၽြန္တာကအစ ခံုေပၚကေန ေအာက္ကို အစေတြက်သြားေအာင္ ျဖစ္သလိုမခၽြန္ဘဲ
ခံုေပၚမွာ ေသေသခ်ာခ်ာခၽြန္၊ အဲဒီကထြက္လာတဲ့ အစေတြကို ျပန္စုၿပီး ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်
အမိႈက္ပံုးထဲ သြားေရာက္ ထည့္တာကိုလည္း ေတြ႔ဘူးပါတယ္။ ဒါဟာ စာေရးသူတုိ႔ အေျခခံပညာေက်ာင္းေတြမွာ
ေတြ႔ရတဲ့ “အမ်ိဳးသားစည္းကမ္းအစ၊ စာသင္ေက်ာင္းက” ဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ကို လက္ေတြ႔ အေကာင္အထည္
ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္လိုက္တာပါပဲ။
ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္ကလည္း အမိႈက္ကန္ေတြ၊ အမိႈက္ပံုးေတြ
လံုလံုေလာက္ေလာက္ထားဖို႔လိုသလို၊ သန္႔ရွင္းေရးဝန္ထမ္းေတြကလည္း ပံုမွန္သိမ္းဖို႔လိုသလို၊
ပစ္တဲ့သူကလည္း စည္းကမ္းနဲ႔ ပစ္ဖို႔လိုပါတယ္။
အားလံုးကိုယ္စီ တာဝန္ရွိပါတယ္၊ ၿမိဳ႕ေတာ္တခြင္၊ ျပည္ရြာတစ္ခြင္ အမိႈက္ကင္းစင္ ေနတာကို
ေတြ႔ျမင္ ၾကရမွာပါ။
“ကိုယ့္တာဝန္ကို ကိုယ္တိုင္ယူႏိုင္ၾကပါေစ
…”
ေအာင္ကိုဦး(UMK)
Be the Best !
(ဒီေဆာင္းပါးကို ေရးေနတုန္းမွာပဲ
ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္က အမိႈက္သိမ္းလုပ္ငန္းကို ပုဂၢိလက ကို လႊဲေျပာင္း ေတာ့မယ္လို႔ သတင္းမွာ
ဖတ္လိုက္ရပါတယ္၊ ပုဂၢလိက လုပ္ငန္းက ေဆာင္ရြက္မယ္ဆိုရင္ ထိုက္တန္တဲ့ အခေၾကးေငြ နဲ႔ ဝန္ေဆာင္မႈ
ေပးၾကမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ထိုက္တန္တဲ့ ဝန္ေဆာင္မႈ ေပးႏုိင္ဖို႔လည္း အေရးႀကီး ပါတယ္။)

0 comments:
Post a Comment