မိမိကိုယ္ကို ႏႈိင္းယွဥ္ပါ

(Compare Yourself)

စာေရးသူရဲ႕ သင္တန္းမွာ အခုသင္ေနတဲ့ Do You Have The TIME for SUCCESS? စာအုပ္ထဲမွာ အေၾကာင္းအရာတစ္ခ်ိဳ႕က ဒီေဆာင္းပါးကို ေရးဖို႔ ျဖစ္လာတယ္ … ။ အဲဒီစာအုပ္ထဲမွာ လူေတြ ဟာ ဘဝမွာေအာင္ျမင္ခ်င္ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သိမ္ငယ္ေနတဲ့ စိတ္ေတြ၊ အထင္ေသးေနတဲ့ စိတ္ေတြ၊ ယံုၾကည္မႈ ကင္းမဲ့ေနတာေတြကို ဖယ္ရွားပစ္ဖို႔လိုတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ စာေရးသူရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္ ဆရာႀကီး ဦးျမႀကိဳင္ေျပာတဲ့ စကားတစ္ခုကို သတိရမိျပန္ပါတယ္ …။ “ေလာကႀကီးမွာ ေအာင္ျမင္ခ်င္တာလဲ ကိုယ့္စိတ္ပဲ … ေျမာင္းထဲခုန္ဆင္းခ်င္တာလဲ ကိုယ့္စိတ္ပဲ …၊ ခ်မ္းသာခ်င္တာလဲ ကိုယ့္စိတ္ … သူေတာင္းစား ျဖစ္ခ်င္တာလဲ ကိုယ့္စိတ္ …။” လို႔ ဆရာႀကီးက ေျပာပါတယ္။ ဒါဟာ လံုးဝ(လံုးဝ) အမွန္တတရားပါ။ စာအုပ္ထဲမွာ စာေရးဆရာက သူဟာ ဆင္းရဲတဲ့ မိဘႏွစ္ပါးက ေမြးဖြားလာတယ္၊ ပညာေရးကလည္း အဆင့္အတန္း အရမ္းမျမင့္ဘူး၊ ေဆြႀကီး မ်ိဳးႀကီး မ်ိဳး႐ိုးထဲကလည္း မဟုတ္ဘူး စသည္ စသည္ျဖင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သိမ္ငယ္မယ္ … စိတ္ဓါတ္က်မယ္ဆိုရင္ သိမ္ငယ္စရာ … စိတ္ဓါတ္က် စရာေတြ ႀကီးပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူဟာ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ႀကိဳးစားႏုိင္ခဲ့တယ္ …။

ဒီအေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စာေရးသူကိုယ္တုိင္ ခံစားလို႔ရတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ စာေရးသူရဲ႕ မိဘႏွစ္ပါးဟာ ပညာေရးဌာနက သာမန္ဝန္ထမ္းေတြပါ၊ အရမ္းႀကီးဆင္းရဲတဲ့ဘဝ မဟုတ္ေပမယ့္ ခ်မ္းသာတဲ့  စာရင္းထဲမဝင္ပါဘူး၊ သာမာန္ဘဝေတြပါ၊ စာေရးသူ ငယ္ငယ္ကဆို အေဖလူပ်ိဳဘဝက ေနခဲ့တဲ့ သူမ်ားအိမ္ေနာက္ေဖးမွာ သံုးပင္ဝါးအိမ္ေလးနဲ႔ ေနခဲ့ရတာ၊ ပညာေရးအပိုင္းကို ျပန္ၾကည့္ရင္လည္း စာေရးသူဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕နယ္ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာေဝးကြာတဲ့ ရြာငယ္ေလးရဲ႕ ေက်ာင္းေလး ေသးေသးေလးမွာ တက္ခဲ့ရတာပါ။ စာေရးသူရဲ႕ ဘြဲ႕ကလည္း ဘယ္ႏိုင္ငံျခားကမွ ရယူခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး၊ ျမန္မာျပည္မွာပဲ ရခဲ့တာပါ၊ တကၠသိုလ္မွာလည္း အေတာ္ဆံုးမဟုတ္ခဲ့တဲ့အျပင္ ပထမႏွစ္၊ ပထမႏွစ္ဝက္ မွာတင္ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေဆာက္နဲ႔ထြင္းဆိုသလို စာေမးပြဲက်ခဲ့ ပါေသးတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေက်ာင္းၿပီးလို႔ လုပ္ငန္းခြင္တစ္ခုထဲမွာ စတင္အေျခခ်စကာလမွာပဲ ကံၾကမၸာမုန္တိုင္းရဲ႕ တိုက္ခိုက္မႈ ထပ္ၿပီးခံခဲ့ရျပန္ပါ ေသးတယ္။

စာေရးသူရဲ႕ ဘဝေနာက္ခံ အေၾကာင္းအရာေတြကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ရင္ အားငယ္တတ္ရင္ အားငယ္စရာပါ … စိတ္ဓါတ္က်တတ္ရင္ စိတ္ဓါတ္က်စရာပါ … ။ အဲဒါေတြကို ခံစားၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရပ္တည္ဖို႔ မႀကိဳးစားခဲ့ဘူးဆိုရင္ ဒီအေျခအေနကို ေရာက္လာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီစာအုပ္ထဲမွာ ပါတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုရွိေသးတယ္ … အဲဒါက စာေရးဆရာကို သူ႔အေမက သူ ၁၃-ႏွစ္သားအရြယ္မွာ လက္ေဆာင္တစ္ခုေပးခဲ့တယ္ … ဘာလဲဆိုေတာ့ ေအာင္ျမင္ျခင္းရဲ႕ လ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္လို႔ေရးထားတဲ့ ေသတၱာေလးတစ္လံုးပါ၊ ေသတၱာထဲမွာ ေရးထားတာက WORK တဲ့ … ။ အဲဒီအခ်က္ဟာ စာေရးသူနဲ႔ သြားတိုက္ဆိုင္တယ္။ စာေရးသူကိုယ္တိုင္လည္း လူတိုင္းၾကားဖူးၾကတဲ့ စကားတစ္ခုျဖစ္တဲ့ “လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘုန္းတန္ခိုးဟာ အလုပ္လုပ္ျခင္း” ဆိုတဲ့ အတိုင္း စဥ္ဆက္မျပတ္ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ ဘဝကို သုညမဟုတ္ဘူး အႏႈတ္လကၡဏာ နဲ႔ ျပန္စခဲ့ရတယ္။

ခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အဂၤလိပ္ဘာသာစကား ဆရာတစ္ေယာက္အျဖစ္ အသက္ေမြးေနၿပီ ျဖစ္သလို ကိုယ္ပိုင္သင္တန္းတစ္ခုကို တည္ေထာင္ႏုိင္ခဲ့ၿပီ၊ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ လုပ္ေနသလို လူငယ္ေတြအတြက္လည္း တတ္စြမ္းသမွ် လုပ္ေပးေနတယ္၊ သိသမွ် တတ္သမွ် အားလံုးကို မွ်ေဝေပးေနတယ္။ ဒီမွာ တစ္ခုသတိရမိတယ္ မႏၲေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္ ခုေျပာေနတဲ့ စာအုပ္ရဲ႕ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေဟာေျပာေဆြးေႏြးတုန္းက “ဆရာကိုယ္တိုင္ေရာ ေအာင္ျမင္ေနၿပီလို႔ ယူဆပါသလား” လို႔ ပရိတ္သတ္တစ္ေယာက္က ထေမးပါတယ္။ “ေအာင္ျမင္ေနၿပီလို႔ မေျပာႏိုင္ေသးေပမယ့္ ေအာင္ျမင္မႈ လမ္းေၾကာင္းေပၚကိုေတာ့ ေရာက္ေနပါၿပီ” လို႔ ေျဖခဲ့ပါတယ္။ စာေရးသူေျပာခ်င္တဲ့ မိမိကိုယ္ကို ႏႈိင္းယွဥ္ပါ ဆိုတာ အဲဒါပါ။ လူေတြဟာ ေလာကနယ္ပယ္ ႀကီးမွာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကတယ္၊ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက  အတန္းထဲမွာ အဆင့္(၁) ရေအာင္ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကတယ္၊ အသက္ႀကီးလာေတာ့ ကိုယ့္လုပ္ငန္းခြင္မွာ ျမင့္မားတဲ့ေနရာတစ္ခု ရဖို႔ သူမ်ားနဲ႔ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကတယ္။ ဒါဟာ သဘာဝတရားပါ … ဒါေပမယ့္ အဓိက ႏႈိင္းယွဥ္ရမွာ … ယွဥ္ၿပိဳင္ရမွာက မိမိကိုယ္ကို ပါပဲ။ ရြာစားႀကီး စိန္ေဗဒါရဲ႕ စကားလို “မေန႔က စိန္ေဗဒါ နဲ႔ ဒီေန႔ စိန္ေဗဒါ” ကိုပဲ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကရမွာပါ။ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ဟာ ကုသိုလ္ကံ အေၾကာင္းတရားေတြ မတူညီၾက ပါဘူး။ ေတာ္တဲ့သူတိုင္းလည္း ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားေနၾကတာ မဟုတ္သလို ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကား ေနသူတိုင္းလည္း အရမ္းမေတာ္တဲ့သူေတြ ရွိပါတယ္။

သူမ်ားနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္တဲ့အခါ ကိုယ့္ထက္သာတဲ့လူနဲ႔ေတြရင္ သူတို႔က ပိုက္ဆံခ်မ္းသာလို႔၊ ပညာေရးေနာက္ခံ ေကာင္းလို႔၊ မိသားစု အသိုင္းအဝိုင္း ေကာင္းလို႔ စသည္ျဖင့္ ေတြးၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားငယ္တတ္တယ္၊ စိတ္ဓါတ္က်တတ္တယ္။ ကိုယ့္ထက္နိမ့္တဲ့သူက်ျပန္ေတာ့လဲ အထင္ေသးၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘဝင္ျမင့္တတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ ႏႈိင္းယွဥ္ဖို႔လိုပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၅-ႏွစ္က ကိုယ္နဲ႔ ခုကိုယ္ဟာ ဘာေတြ တိုးတက္လာလဲ၊ ဘာေတြ ေျပာင္းလဲလာလဲ၊ ဘာေတြ ေအာင္ျမင္လာလဲ … ဒီလိုပဲ ေနာက္လာမယ့္ ၅-ႏွစ္မွာ ဘယ္ေလာက္ တိုးတက္ေအာင္လုပ္မယ္၊ ဘာေတြ ေျပာင္းလဲေအာင္ လုပ္မယ္၊ ဘယ္ေလာက္ ေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္မယ္ … ဆိုတာကိုပဲ ႏိႈင္းယွဥ္ရမွာပါ။ ကိုယ့္ဘဝကို ဖန္တီးမယ့္သူဟာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပါ။ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့အတိုင္း “မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ” ဆိုတာ အၿမဲတမ္း ႏွလံုးသြင္းထားဖို႔လိုပါတယ္။

သူတို႔ေတြက ျဖစ္မွာေပါ့ … ဘာလိုေၾကာင့္ … ဘာေတြေၾကာင့္၊ ငါကေတာ့ ျဖစ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး ဘယ္လိုေၾကာင့္ … ဘာေတြေၾကာင့္ စသည္ျဖင့္ စဥ္းစားမေနဘဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အၿမဲတမ္းႏႈိင္းယွဥ္ၿပီး  ကိုယ့္ဘဝကို ကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ဘဝပန္းတိုင္ကို တစ္ဆင့္ၿပီးတစ္ဆင့္ ေရာက္ေအာင္သြားႏိုင္ၾကမွာပါ။ ဒီစာအုပ္ထဲက စာတစ္ေၾကာင္းကို လက္ေဆာင္ေပးၿပီး ဒီေဆာင္းပါးကို နိဂံုးခ်ဳပ္ခ်င္ပါတယ္။

“If you don’t take time to program yourself or your life, life will program you.”

“ရတဲ့အသိကို လက္ေတြ႔ အသံုးခ်ႏုိင္ပါေစ … ”

ေအာင္ကိုဦး(UMK)

Be The Best !

Share on Google Plus

About Aung Ko Oo

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.